Temat edycji

Żyjemy w czasach apokalipsy, a coraz to inne klęski, obwieszczane przez media, wywołują globalny strach. Na ludzkość spadają nowe kataklizmy, jedne bardziej, inne mniej realne. Nic jednak nie pozostaje bez wpływu na nasze życie.

Obecnie cały świat zmaga się z drugim już kryzysem ekonomicznym, rujnującym gospodarki i przynoszącym w skutkach osobiste tragedie. Fale protestów przeciwko pogłębiającemu się rozwarstwieniu społecznemu, brak perspektyw i apetyt wielkich korporacji oraz banków rozlewają się od Europy Oburzonych, po Stany Zjednoczone Okupujących Wall Street.

Poczucie niepewności jutra potęguje prowadzona ciągle Wojna z terrorem, rozpoczęta po 11 września 2001, której fizyczne skutki najbardziej odczuwają mieszkańcy Afganistanu i Iraku. Zresztą ten region jest kolejnym źródłem niepokojów. Wszyscy z uwagą przyglądają się czy Arabska Wiosna przyniesie pozytywne zmiany, czy raczej rozkwit dyktatur w duchu Ruhollaha al-Musawi al-Chomeiniego.

Obraz absolutnej katastrofy dopełniają kolejne epidemie i klęski żywiołowe wywołane zmianami klimatu. Ludzkości prawdopodobnie udało się powstrzymać tymczasowo rozprzestrzenianie się AIDS, chociaż mieszkańcy Afryki nadal są przez tę chorobę dziesiątkowani. Za rogiem jednak czają się już kolejne epidemie, ich zwiastunami były ptasia i świńska grypa. Natura nie ułatwia ludziom życia, zsyłając kolejne fale tsunami, przypadki powodzi czy trąb powietrznych.

Nic dziwnego, że przerażeni ludzie coraz częściej upatrują w tych wszystkich wydarzeniach znaki nadchodzącego końca świata. Wieszczenie apokalipsy zawsze leżało w ludzkiej naturze, a każda kultura ma swoją jej wizję. Czy rok 2012, nieobjęty w całości w legendarnym kalendarzu Majów, faktycznie będzie  tym ostatnim w dziejach?

Pozostaje mieć nadzieję, że będzie tylko równie, a może mniej katastrofalny jak lata poprzednie.