Minimal Fetish

Jest to próba uporządkowania niektórych, szczególnie silnie na mnie działających, przypadków estetyzacji doświadczenia erotycznego. Efektem jest książka, rodzaj specyficznego elementarza, którego zasadniczą intencją jest rewizja i prezentacja szeregu fetyszystycznych zdarzeń w ich esencjonalnych przejawach. Jako, że fetyszyzm i erotyzm są sferami zdeterminowanymi przez personalną perspektywę, wybór przypadków jest tu całkowicie arbitralny. Projekt nigdy nie aspirował do bycia uniwersalnym glosariuszem fetyszystycznych fantazji. Ponieważ jednak opisuje detonatory pożądania, swoistą kulminację wyobrażeń jaką są fantazmaty wcielone, istotne było dla mnie tak to, aby zintensyfikować doświadczenie, jak i to, aby prezentowane przypadki były komunikatywne w sposób natychmiastowy - stąd decyzja o posłużeniu się minimalizmem jako formułą wiążącą je w całość. Redukcja jest drogą do syntezy, a ta ujawnia i eksponuje istotę zjawisk.

Estetyka i erotyka powiązane są ze sobą w sposób ścisły. Piękno jest oczywistym motorem rozkoszy, zaś jego definicja jest czymś szalenie indywidualnym. Osmoza jednak pomiędzy tymi jego formami, które postrzegane są jako przypisane do tzw. wysokiej kultury, a innymi bardziej popularnymi jego przejawami, wydaje się czymś bezspornym i szalenie żywym, co - jak sądzę - widoczne jest również w tym przedsięwzięciu. Sublimacja piękna służąca konfirmacji tegoż, jako wartości i jakości samej w sobie, wydaje mi się możliwa właśnie i przede wszystkim w obrębie takiego dialogu.

Minimal fetish jest projektem, który powstawał w ciągu wielu lat dlatego też materiał, jaki składa się na album, nie jest jednorodny. Projekt wyodrębnił się z poszukiwań fotograficznych w obrębie minimalizmu lirycznego i antropologii popkultury. Próbując porządkować go chronologicznie - zaczynałem od zdjęć robionych na marginesie codzienności, testując dostępność i powszedniość fetysza, by konsekwentnie grawitować w kierunku alkowy, rejestrując detale estetycznej rytualizacji doświadczenia seksualnego, by ostatecznie zająć się sensu stricto kolorem (czy wręcz hiperkolorem, vide wystawa) jako integralnym elementem doświadczenia rozkoszy. Intensywny kolor jest jednym z najbardziej fundamentalnych kodów seksualnej atrakcyjności w przyrodzie. Tak dzieci jak ludzie dzicy są maksymalnie responsywni wobec jaskrawych barw, dopiero szablonowa edukacja estetyczna, fałszywe wyobrażenie klasycznego piękna, demon dobrego gustu degenerują tę wrażliwość. Dla mnie dźwięczny kolor pozostaje bardzo silnym stymulatorem, determinuje emocje, jest ekscytujący, dostarcza radości i satysfakcji. Nie zamierzam z niego rezygnować - istotny jest dla mnie tak w życiu, jak w kulturze i w łóżku.

Minimal fetish  jest kolejną okazją dla manifestacji tego, co rozumiem i propaguję jako kulturę rozkoszy, i to nie tylko przez swoją tematykę i użyte środki wyrazu, lecz również ze względu na dynamikę samego projektu. Znaczna część wykorzystanych tu zdjęć powstała w sypialni - kostiumy i scenografia były tu traktowane jako amplifikatory rozkoszy, a nie jedynie jako elementy wyestetyzowanego obrazu - ten był wtórny. W dyskursie o kulturze rozkoszy połączenie pracy i seksualnej przyjemności jest całkowicie konsekwentne i samo w sobie jest jej elementem.

Maurycy Gomulicki, Warszawa, 2010